|
|
Członkowie honorowi
W dniu 7 grudnia 2008 r. Sejmik WOZŻ po raz pierwszy nadał tytuł HONOROWEGO CZŁONKA WOZŻ osobom, które swoją działalnością przyczyniły się do rozwoju polskiego żeglarstwa oraz poświęciły swój czas i umiejętności działając przez wiele lat w WOZŻ:
Jerzy Borowski
W 1948 roku rozpoczyna w Warszawie swoją drogę żeglarską. Od 1952 r. działacz PZŻ, czynnie zaangażowany w rozwój żeglarstwa regatowego. Absolwent AWF, dyrektor i trener SWOS, ośrodka w którym dzięki niemu wykuwały się talenty polskiego żeglarstwa regatowego. Wychowawca i trener wielu olimpijczyków, mistrzów świata i Europy. Jeden z inicjatorów wprowadzenia w Polsce klasy Cadet i Hornet. W latach 1960 - 1972 przewodniczący Komisji Młodzieży Kapitanatu Sportowego i Vice Prezes ds. Sportu PZŻ. Trener reprezentacji Polski na IO w Meksyku 1968 r (Acapulco) i IO w Monachium 1972 r. (Kilonia). W latach 1980 - 1992 trener koordynator PZŻ. Przez ponad 40 lat bardzo aktywnie uczestniczy w żeglarskiej działalności sportowej w Warszawie i na terenie całej Polski. Wybitna osobowość żeglarska. Znakomity trener, wychowawca i działacz. Odznaczony wieloma odznaczeniami państwowymi, wojskowymi (uczestnik Powstania Warszawskiego), związkowymi i żeglarskimi. Członek Honorowy PZŻ. Do dzisiaj aktywnie żegluje i uczestniczy w życiu żeglarskim WOZŻ.
Zbigniew Chodnikiewicz
Żeglarstwo rozpoczął 1952 r. w Sekcji Żeglarskiej Związku Sportowego „Ogniwo” w Warszawie, pływając na Wiśle jachtem Hetka. Bardzo duże zainteresowanie żeglarstwem zaowocowało uzyskaniem w 1954 roku stopienia sternika III klasy (obecny Żeglarz Jachtowy), a w 1958 r. sternika jachtowego. Od początku lat 60-tych organizuje obozy żeglarskie i prowadzi szkolenia na stopień żeglarza jachtowego. W 1969 roku uzyskuje w Trzebieży patent Instruktora Żeglarstwa (nr 431). W latach 70-tych odbył szereg rejsów morskich uzyskując w 1977 roku patent sternika morskiego. Od 1976 roku członek Głównej Komisji Szkolenia PZŻ prowadząc w niej szkolenie instruktorskie. Przez ponad 40 lat bardzo aktywnie organizuje, prowadzi szkolenia i egzaminuje na stopnie żeglarskie i instruktorskie w WOZŻ i praktycznie w całej Polsce. Jest nauczycielem i wychowawcą wielu pokoleń żeglarzy i instruktorów. Wybitna osobowość żeglarska i instruktorska, znakomity pedagog. Odznaczony wieloma odznaczeniami państwowymi, resortowymi i wyróżnieniami żeglarskimi. Autor podręczników instruktorskich. Jego „Poradnik Kierownika Wyszkolenia Żeglarskiego” jest od wielu lat podstawowym podręcznikiem szkolenia instruktorskiego. Posiada legitymację Instruktora Wykładowcy PZŻ z nr 1.
Jerzy Dąbrowski
Swoją drogę żeglarską rozpoczął 1949 roku w Lidze Morskiej w Wyszkowie. W 1951 roku uzyskuje patent żeglarza jachtowego, a w 1952 r. patent sternika jachtowego. W latach 1954 -1965 członek a także Prezes LPŻ (LOK) Wyszków. Od 1955 roku do chwili obecnej członek ŻKT Rejsy będąc wielokrotnie we władzach tego Klubu. Od samego początku bardzo aktywnie uczestniczy w działalności szkoleniowej. W latach 1957 - 1958 i 1968 - 1975 członek Komisji Szkolenia WOZŻ, a od 1969 roku jej Przewodniczący. W latach 1969 - 1976 członek Zarządu WOZŻ, pełniąc przez większość czasu funkcję Vice Prezesa ds. Szkolenia. W 1970 roku uzyskuje stopień Instruktora Żeglarstwa PZŻ i patent Jachtowego Kapitana Żeglugi Bałtyckiej. Od 1969 roku członek Głównej Komisji Szkolenia PZŻ, a w latach 1973-1991 jej Przewodniczący i Vice Prezes ds. Szkolenia PZŻ. Od 1973 do chwili obecnej delegat WOZŻ na Sejmiki PZŻ. Przez szereg kadencji członek Komisji Rewizyjnej WOZŻ i PZŻ, obecnie Przewodniczący Komisji Rewizyjnej PZŻ. Jest w latach 1975 - 1992 przedstawicielem PZŻ we władzach ISSA. Przez ok. 40 lat bardzo aktywnie uczestniczy w szkoleniu i egzaminowaniu na stopnie żeglarskie i instruktorskie. Wybitny instruktor i działacz żeglarski. Odznaczony wieloma odznaczeniami państwowymi, resortowymi i żeglarskimi. Kapitan Jachtowy, Instruktor Wykładowca PZŻ, Członek Honorowy PŻŻ.
Wojciech Górski
Żeglarstwo rozpoczął uprawiać w 1950 roku w Szczecińskim Klubie AZS na Zalewie Kamieńskim, a następnie w Warszawskim Kole PTTK przy „Metroprojekcie” na Zalewie Wiślanym. W latach 1957 - 1960 był czynnym zawodnikiem startując w regatach w klasie „Słonka”. Poczynając od 1957 roku do dnia dzisiejszego uprawia czynnie żeglarstwo morskie, prowadząc corocznie szereg turystyczno-szkoleniowych i stażowych rejsów pełnomorskich głównie z młodzieżą. W 1956 roku uzyskał stopień sternika jachtowego, w 1958 roku stopień jachtowego sternika morskiego, a w 1961 roku kapitana jachtowego. Stopień jachtowego kapitana motorowodnego uzyskał w1962 roku. W 1967 roku uzyskał stopień instruktora żeglarstwa. Społeczną działalność organizacyjną w żeglarstwie rozpoczął w 1957 roku w Klubie Morskim PTTK „BRYZA”, którego od 1960 roku do dnia dzisiejszego jest Komandorem. W latach 1961 - 1975 był członkiem Komisji Turystyki Żeglarskiej PTTK. Poczynając od 1964 roku aż do dnia dzisiejszego jest członkiem, przez dłuższy czas był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej PZŻ. Od 1976 roku do dnia dzisiejszego jest członkiem Komisji Statutowej, a okresami jej przewodniczącym. Od 1964 roku aż do dnia dzisiejszego jest członkiem, a od kilku kadencji przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Warszawskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego, a także delegatem na wszystkie kolejne Sejmiki Związku. W latach 1969 do 1993 był członkiem Głównej Komisji Szkolenia PZŻ i przewodniczącym Centralnej Komisji Egzaminacyjnej na stopnie kapitańskie. Wybitna osobowość żeglarska. Znakomity instruktor, niezwykle aktywny działacz żeglarski. Za swoją działalność był wielokrotnie wyróżniany odznaczeniami państwowymi, resortowymi i żeglarskimi. Członek Honorowy PZŻ.
Janusz Gumkowski
Jego przygoda z żeglarstwem to lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku. Zaczynał na L-ce o nazwie „Prukwa” żeglując po Wiśle z Kpt. Witoldem Marcinkowskim, nestorem YKP Warszawa. Prawdziwe żeglarstwo to początek lat sześćdziesiątych w YKP Warszawa. W 1960 roku uzyskał patent żeglarza jachtowego, w 1962 sternika jachtowego a w 1964 sternika lodowego. Wspólnie z Tymoteuszem Duchowskim startowali w regatach okręgowych, Mistrzostwach Warszawy i Polski na jachcie klasy Pirat. Po wprowadzeniu klasy Hornet startował do roku 1972 w regatach okręgowych, Mistrzostwach Warszawy i Mistrzostwach Polski. W zimie uprawiał żeglarstwo lodowe w klasach Monotyp XV i DN. Startował na nich do roku 1986. W 1965 r. uzyskał stopień sędziego żeglarskiego i był jednym z bardziej aktywnych działaczy popularyzujących klasę Cadet w Polsce. Sędziował regaty ogólnopolskie, Mistrzostwa Polski a także Mistrzostwa Świata klasy Cadet w Giżycku. W roku 1972 uzyskał stopień sędziego Klasy Państwowej. Działał w zespole PZŻ tworzącym przepisy rejestracji jachtów. Od 1970 roku jest czynnym inspektorem technicznym PZŻ. Po uzyskaniu stopnia instruktora żeglarstwa w roku 1966, prowadził wielokrotnie szkolenie i egzaminowanie na stopnie żeglarskie, lodowe i instruktorskie. W WOZŻ pełnił funkcję: Członka Zarządu, Przewodniczącego Komisji Szkolenia, Przewodniczącego Okręgowego Kolegium Sędziów, Vice Prezesa ds. Technicznych oraz Prezesa Okręgu. W PZŻ był: Członkiem Głównego Kolegium Sędziów, Członkiem Zarządu, Członkiem Komisji Technicznej PZŻ. W 1994 r uzyskuje patent morskiego sternika motorowodnego a w 2004 r. jachtowego sternika morskiego. Wybitna osobowość żeglarska. Bardzo aktywny działacz żeglarski na forum WOZŻ i PZŻ, odznaczony odznaczeniami państwowymi, resortowymi i związkowymi. Jest członkiem Stowarzyszenia Żeglarskiego „Flauta”.
|
Poczta jachtowa
|